Rejected!

Είναι απο αυτά τα απογεύματα που δεν έχεις όρεξη για κανενα και τίποτα και όλα σε εκνευρίζουν, σε χαλάνε ή σε αφήνουν απλά αδιάφορο.

Διαβάζω, δεν ξέρω γιατί ακόμα, ίσως οφείλεται στη νοσταλγία του Troktikou, ίσως στην τάση μαζοχισμού που έχω όπως όλοι, τις μ##@@ιες που γράφει ο καθένας στο νεο περιβόητο και καλά blog, το Tro(ma)ktiko και απορώ πραγματικά με τον μέσο νεοέλληνα, σε ποιο πλανήτη ζει και απο που κατέβηκε;;; Εχει ορια η ανοησία; μαλλον δεν εχει αλλιως δεν εξηγείται! Εχει αποβλακωθει ΤΕΛΕΙΩΣ; μα τελειως δλδ; καμια ελπίδα διάσωσης; που να απευθυνθω, σε ποιον να πω τον πόνο μου και ποιος να με καταλάβει!

Ασε με να σου εξηγησω δυο πολύ απλα πράγματα.
1ος κανόνας. Οπου ακούς τις λέξεις 'όραμα, ελπίδα, αλήθεια, συνεχιστής, ίδεα, αντικειμενικότητα κ.α' φύγε μακριά! ΒΡΩΜΑ η δουλειά σου λέω! Είτε είναι απο τον χώρο της πολιτικής, ειτε της δημοσιογραφίας, είτε της τέχνης, φύγε μακριά! Οι μεγαλύτερες κομπίνες στήνονται πάνω σε αυτές τις έρμες λέξεις που δεν φταίνε σε τίποτα να κουβαλάνε τόση βρωμιά και ψέμα μέσα τους. Να θυμηθώ τους "σοσιαλιστικούς" και γεμάτους ελπίδα λόγους του Γιωργάκη (για μένα δεν εχει αναβαθμιστεί ακόμα σε Γιωργο) πριν τις εκλογές που μιλούσε για όραμα, ελπίδα και αναγέννηση της δημοκρατίας, σαν μαθητής δημοτικού που γράφει έκθεση ιδεών, δεν έχει επιχείρηματα και αντίλογο το παιδί, έκθεση ΙΔΕΩΝ του 'πατε να γράψει! Πολύ μπλά μπλα και απο ουσία τίποτα..

Ετσι και τώρα το δηθεν φαινόμενο blog tromaktiko, παει να πείσει τους αφελείς, τους ανόητους και αυτούς που τους λειπει πολυ το troktiko, πως το όλο στήσιμο του δεν ήταν μια καλοδουλεμένη και επιτηδευμένη όσο δεν πάει απάτη αλλα ο συνεχιστής του οράματος του Σ.Γκιόλια! Απο την πόλη έρχομαι και στην κορφή.. π@@#ρια! Ο Δον Κιχώτης πέθανε, ζήτω ο Τρομακτικος (όνομα και πράμα!).

2ος κανόνας. Αιμα, σπέρμα, στέμμα. Αυτό πουλάει, η συνταγή αλάνθαστη αιώνες τώρα. Τι εννοώ; θα γίνω αμέσως πιο σαφής.

Για να τραβήξεις την προσοχή πρέπει να σοκάρεις, να συγκινήσεις, να τρομοκρατήσεις, να ξεχωρίσεις βίαια απο τη μάζα αλλιώς θα σε καταπιεί κι εσένα η αγνοια όπως τόσους και τόσους άλλους. Πατας, κυριολεκτικά, πάνω σε ενα πτώμα. Οχι στην ιδέα του, στο νεκρό κορμί του. Στήνεις μια σελίδα με τον ζεστό ακόμα νεκρό πρώτη μούρη σαν έμβλημα ή διαφημιστικο πλακάτ σε μουσείο τρόμου 'για περάστε, για περάστε, δείτε τι έχουμε εμείς μέσα!!!' και βομβαρδίζεις το κοινό με αναρτήσεις συμπαράστασης, συμπνοιας, συμπόνιας, ελπίδας. δεν εχεις χρόνο τώρα, θα σκουπίσεις μέτα τα χέρια σου απο το χώμα που έριξες στο μνήμα του νεκρου. Τιμή; ποιος την έχασε να την βρεις εσυ. Το αίμα το έχεις διασφαλίσει.

Σπέρμα, κάτι πρέπει να γεννήσεις για να έχεις διάρκεια, αλλιως η επίδραση του αίματος θα περάσει, σφάζονται κι άλλοι παρακάτω και θα χάσεις το κοινό σου. Ιντριγκα! Διαφωνίες! Διαμάχες! Βρισίδια! Αυτό ειναι, εισαι μεγαλοφυής! Θα αφήσεις ανοιχτά τα σχόλια για λιγο, δεν είσαι τοσο μαλ@@@κας να γουστάρεις να σε βρίζουν επ'απειρον, ίσα να ανάψουν τα αίματα, ξερεις πολυ καλά τον μέσο έλληνα, θα ξεσκιστεί για να υποστηρίξει πως αυτός έχει δίκιο. Θα γίνει αρένα. Μα δεν σου φτάνει, πρέπει να ανέβεις επίπεδο αν θελεις να κανεις το μεγαλο μπαμ, θα χτυπησεις την πορτα "συναδελφων'', θα διαρεύσεις φημες, θα αφήσεις πράγματα να εννοούνται, θα βάλεις πολλους στο παιχνίδι ωστε οταν κλεισεις τα σχολια να συνεχιζεται η ιντριγκα σε άλλο επιπεδο πλεον.. Διαφήμιση αρνητική ισον δημοσιοτητα. Το πετυχες, σου βγαζω το καπέλο. Ουτε η Ξενια απο τη ζωη της αλλης θα το μεθοδευε καλύτερα!
Παρακολουθείς τις επισκέψεις να ανεβάινουν, έχεις δημοσιογράφους να σφάζονται για σενα και να σε διαφημιζουν και εσυ με περισσια συγκινηση καθε τρεις και λιγο, σαν αλλος Ξανθοπουλος, ευχαριστεις με δακρυα στα ματια τον κόσμο που σε στηρίζει και σαν βρωμοπαπας βλογάς τα γένια σου "3 μέρες ζωής, σας ευχαριστούμε, θα συνεχίσουμε και μην ξεχνατε, διαφημίσεις θα μπούνε σύντομα, πρέπει και να κονομήσουμε απο αυτό'. Εξαιρετικό!

Εχεις κάνει το μεγάλο μπαμ, εχεις δημιουργήσει εντάσεις και ιντριγκες, τι απομένει; να στέψεις την ματαιοδοξία σου, να κοιταχτείς αυτάρεσκα στον καθρέφτη και να πεις "αυτο ήταν μα##@@κα, τα καταφέραμε!" Κατακλέψαμε οτι είχαμε απο το troktiko, απο χρώματα, φράσεις, γραμματοσειρές, φορμες, τα πάντα, υπονοησαμε οτι είμαστε το troktiko, δεχομασταν τα συγχαρητηρια της ηρωικής επιστροφής, φυσικά όλα στο όνομα του νεκρού ιδεαλιστή , το όραμα του συνεχίζουμε, βρίσαμε όποιον μας αμφισβητησε και τον κατηγορήσαμε για πρακτορα, κομπλεξικο, εχθρο της αληθειας και της δημοκρατιας, φασιστα κ.α , ρίξαμε σπόρους διχονοιας, και επιτελους θερίζουμε δοξα! το στέμμα και η κορδέλα στον Mr Απατεώνα of the Year, συγχαρητήρια! Πραγματικα σου αξίζουν!

Προτείνω να χύσεις και δυο δακρυά, πάντα συγκινουν τον λαο, δώσε τον λαό μελό και αφησε τον νηστικό. Θα υπερηφανεύται πως τουλάχιστον έχει καρδια. Ο αιώνιος έλληνας, βουρ με τα μούτρα, χωρίς να σκεφτεί, χωρίς να φιλτράρει, χωρίς να αμφισβητήσει (θεμιτό και προσδοκώμενο), πέφτει με τα μούτρα, δεν μας νοιάζει ποιοι είστε, αν εξαπατάτε, αν μας δουλέψατε κατάμουτρα, αρκεί που λέτε πως ακολουθείτε ενα όραμα, ω τι ευγενές!

Τα troktika φύγανε , ζήτω οι αρουραίοι!