Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010

Βαρεθηκα να μιλαω στον εαυτο μου

Απο εδω και πέρα και χαρά στο κουράγιο σας όποιοι τυχαία με ανακαλύψετε και επιμείνετε να διαβάσετε οτι γράφω χωρίς φόβο και πάθος, με ελάχιστες τελείες, ανολοκλήρωτα επιχειρήματα και πολύ αντίλογο, (παίρνω ανάσα) αποφάσισα να μοιράζομαι με το διαδικτυακό κενό τις σκέψεις, τις ανασφάλειες και τις διαφωνίες μου και πιστέψτε με, είναι πολλές!

Θα μιλήσω, δεν εχω άλλη επιλογή για να μην σαλτάρω. Θα μιλήσω για όσα πιστεύω και δεν πιστεύω, για οσα με νευριάζουν και όσα με εξοργίζουν (Δοξα το Θεο πολλά, ωχ προδώθηκα, ειμαι χριστινή!), για οσα με κανουν να γελάω γιατί το γελοίο οφείλει να φέρνει γέλιο εκτος απο νεύρα και απογοήτευση, για όσα υποστηρίζω, παράλογα και μη, και φυσικά για όσα αμφισβητώ!

Με σημαία μου όχι μια φούστα αλλά τη γυναίκα αίνιγμα (και φαν συνομωσιών, αντε προδίδομαι σιγά σιγά!) εδω θα τα λέμε (πλυθηντικός ευγενείας) παρέα.

Τολμάς να αμφισβητείς; Το χέρι σου στη Βίβλο και ορκήσου.

Ορκίζομαι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου