Ο σοφός (δεν έχει αποδειχτεί επιστημονικά ακόμα) λαος λέει 'Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει, 10 μέρες κοσκινίζει'. Νομίζω πως στην περίπτωση αυτού του λαού, δεν θέλει καν να κοσκινίσει, θέλει απλά το ψωμί έτοιμο και αχνιστό στο πιάτο του.
Μα που είναι το κακό; Το κακό ειναι πως ενω δεν κουνάει καν τον κώλο του για να κάνει κάτι και απλά κάθεται με την στοματάρα ανοιχτή λέγοντας 'πεσε πιτα να σε φάω', έχει τοοοσες απαιτήσεις, σχολιασμούς, γκρίνιες για το ετοιμοπαράδοτο ψωμί που τελικά ποτέ δεν είναι ευχαριστημένος! Εχεις γλυτώσει τόση δουλειά, δεν κάνεις τίποτα στην κυριολεξία και όμως και πάλι δεν εισαι ευχαριστημένος.
Θα το βαφτίσω το σύνδρομο του Ελληνα. Πάντα ήθελα να κατοχυρώσω ενα σύνδρομο ολοδικο μου. Ξέρετε υπάρχει το συνδρομο της Φλωρεντιας που το παθαίνουν οσοι επισκεπτονται την πολη και οφείλεται στο γεγονός πως στη Φλωρεντία φιλοξενείται ενας τεράστιος αριθμός έργων τέχνης, μεγάλο κομμάτι της παγκόσμιας κληρονομιάς και οι γνώστες παθαίνουν ντουβρουτζα, εχουν λιποθυμικές τάσεις κτλ. Ε λοιπόν εγώ το Συνδρομο της Φλωρεντιας το έπαθα στη Ρώμη μπροστά στο Καπιτώλιο! Αλλά έτσι ήμουν πάντα, ανάποδος άνθρωπος.
Τι νόημα έχει η ζωή αν δεν υπάρχει αντίλογος; Διάλογος είπε κανείς; Θα σου πω την διαφορά, για να κάνεις διάλογο, πρέπει να έχεις αντίλογο ή κοινώς αντεπιχειρήματα, διαφορετικά κάνεις απλα μια κουβεντούλα του καναπέ ή του φραπε ή του εδράνου. Δεν πιστεύω πως έχει παρακολουθήσει κανείς αντίλογο στα έδρανα της Βουλής. Ετυχε να δω αποσπασματα απο το Αγγλικο κοινοβούλιο, Θεε μου, τι πολιτισμος, τι διάλογος, τι φρίκη! Να συζητάνε σε ροη φυσικού διαλόγου, να ξεκινάει ο συνομιλητής την φράση του ΕΝΩ ειχε σταματήσει ο άλλος και οχι παράλληλα(αίσχος), να μην τσιρίζουν, να μην βρίζονται, να σηκώνονται κάθε τρεις και λιγο οποτε συμφωνούν με τον προλαλήσαντα (κ.Παγκαλε νομιζω πως 1 μηνας σε αγγλικο κοινοβουλιο ειναι αρκετός για να χαθουν γρηγορα καποια κιλάκια απο το τοσο σηκω κατσε) και το φρικιαστικότερο όλων, να ακούνε ο ενας τον άλλο αντι να εξαπολύει ο καθείς λόγους πανηγυρικούς και ηρωικούς μονολόγους. Ναι ναι ξέρω, τι να μας πούνε εμας οι Αγγλοι, εμεις είμαστε Ελληνες και γεννήσαμε την Δημοκρατία. Σωστον.
Το ψωμάκι που είναι; θα περιμένουμε πολύ ακόμα να πέσει;;;
Θα αποκαλύψω την μαύρη μου αλήθεια και ας με συγχωρέσει ο Θεος. Η ζωή θα ήταν χλιαρή, ουδέτερη και βαρετή, σαν αυτό το χαζό ζεστο κρασί που πίνουν οι Γερμανοί αν δεν υπήρχε ο λαος των ελληνων να κάνει τα πάντα με τον δικό του τρόπο, αντισυμβατικό, εγωκεντρικό, ωχαδερφιστικο, του τώρα και της τελευταίας πάντα στιγμής και της άπειρης γκρίνιας! Οχι οχι μην παρεξηγηθώ, δεν είναι οι άλλοι καλύτεροι απο εμας, απλά κάνουν πολλά πράγματα καλύτερα και που και που, σηκώνονται να ζυμώσουν και κανένα ψωμάκι.. Κι οτι περισσέψει το βάζουν στην ακρη να εχουν κι αυριο να φάνε κάτι.
Ενω αν περιμένεις με το στομα ανοιχτό να σε ταίσουν, τρως μπαγιάτικο ψωμι; Αμ δεν τρως!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου